|
Kendo (z japońskiego "droga miecza"), dyscyplina sportu - a zarazem sztuka walki sięgająca swymi korzeniami wczesnego okresu średniowiecza - dążąca do ćwiczenia umysłu i ciała, oraz rozwoju osobowości ćwiczącego poprzez naukę szermierki "jeden-na-jednego". Możliwość bezpiecznego ćwiczenia zapewnia specjalnie zaprojektowany ekwipunek; bambusowy miecz "shinai" i zbroja ochronna "bogu" - dzięki tym atrybutom kendo można praktykować w bardzo dynamiczny sposób, nie narażając siebie i współćwiczących na groźne sytuacje. W Polsce kendo rozwija się od 1973 - Polacy oraz Polki byli już wicemistrzami Europy w tej sztuce, co roku zwyciężają w europejskich turniejach i pucharach, spędzając przy tym czas w miłym towarzystwie. * Według japończyków kendo narodziło się w momencie, w którym wojownik zaczął traktować walkę mieczem jako sztukę i życiowe wyzwanie, a w konsekwencji drogę do osiągnięcia perfekcji. Na przestrzeni wieków zmieniały się narzędzia towarzyszące bushi (jap. wojownik) w uprawie pola ducha i ciała. Samurai posługiwał się mieczami stalowymi, drewnianymi czy bambusowymi, powstawały też różne części uzbrojenia ochronnego umożliwiające przeprowadzanie dynamicznych ataków; jednak to, co najważniejsze pozostawało niezmienne – ciężka praca nad sobą, pokonywanie własnych słabości, hart ducha, oddanie. To właśnie tworzy wojownika, to jego niezniszczalna broń!
Współczesne kendo umożliwia nam kroczenie tą samą drogą, którą kroczyli legendarni mistrzowie miecza, ale również oferuje inne, nowe możliwości; kendo jest chyba najbardziej dynamiczną ze sztuk walki. Zaawansowani zawodnicy walczą z szybkością zapierającą dech w piersiach, a bogu (zbroja kendo) umożliwia zadawanie realnych cięć i pchnięć. Obserwowanie walki doświadczonych kendoków to prawdziwa estetyczna uczta. Integralną częścią kendo jest zasada wzajemnego poszanowania, wyrażająca się w przestrzeganiu etykiety – kendo nie byłoby tym czym jest bez ukłonów, zaproszeń i podziękowań partnerce lub partnerowi, czy cierpliwym przyjmowaniu pomyłek współćwiczącego.
Na drodze miecza spotykamy nauczycieli, życzliwych acz bezlitośnie obnażających nasze słabości towarzyszy broni, czy młodszych kolegów i koleżanki, którzy kiedyś z pewnością będą pomagać innym, tak jak my pomagaliśmy im, a nam starsi od nas.
Tak jak płetwonurek z czasem coraz śmielej zanurza się w błękitną toń oceanu, tak osoba szczerze praktykująca kendo z każdą chwilą odkrywa coraz większą głębię i bogactwo tej sztuki. Choć może to zabrzmieć paradoksalnie, bo przecież kendo to sztuka walki, to na tej drodze najważniejszą rzeczą jaką możemy i powinniśmy odnaleźć jest życiowa siła wojownika - nieustraszona miłość.
Do zobaczenia na treningu! Sławomir Ostrowski *
„Kendo pomaga w osiągnięciu spokojnej i obiektywnej wizji otaczającego nas świata, nauczając czterech rzeczy:
- REI, grzeczności, sztuki odnoszenia się jak najlepiej do innych, nie tylko do mistrzów czy przeciwników, lecz do wszystkich i wszystkiego, również do części ekwipunku.
- CHOKU, siły duchowej, która pozwala zrozumieć i rozwiązywać problemy stawiane nam przez życie. Ktokolwiek i cokolwiek będzie twoim przeciwnikiem, musisz stawić mu czoła. W ten sposób wykształcony duch walki pozwala na stawanie twarzą w twarz z poważnymi przypadkami w życiu.
-SEI, władzy nad samym sobą, nieugiętości i spokoju ducha.
-SOKU, błyskawicznej oceny, zdecydowania i natychmiastowej reakcji.
Kendo pomaga także przezwyciężyć cztery trucizny – zaskoczenie, strach, zwątpienie, brak zdecydowania.” Ichiro Yano
*
O celach współczesnego kształcenia w kendo czysto i wyraźnie mówi poniższy fragment tekstu uchwalonego przez Zarząd Międzynarodowej Federacji Kendo, w Tokio, w kwietniu 1975 roku:
„Kendo ma na celu kształcenie świadomości człowieka poprzez stosowanie zasad Drogi Miecza. Praktyka kendo pozwala uczynić giętkim ciało i umysł, wytworzyć siłę duchową, a surowy i bezwzględny trening pozwala na udoskonalenie samego siebie – właśnie poprzez Drogę Miecza. Wymaga szacunku dla cech takich, jak uprzejmość, godność, skromność w stosunkach z innymi i skłania do bezustannego dążenia do poszukiwania i doskonalenia samego siebie. Dzięki praktyce ćwiczący staje się zdolny do pokochania swego kraju, pomocy w rozwoju kultury i szerzenia pokoju oraz dobrobytu pomiędzy narodami świata.” Uwaga! Sekcja dysponuje własymi kompletami zbroi, w których mogą ćwiczyć stowarzyszeni, ale nie przeszkadza to w jej samodzielnym zakupie.
|
Kendo 
